Δεν είναι ο πλέον προικισμένος έλληνας ποδοσφαιριστής όλων των εποχών. Ούτε ο καλύτερος, σε καμία περίπτωση ο πιο ταλαντούχος. Αλλά σε μία εποχή που στερείται αληθινής μαγκιάς, ο Θοδωρής Ζαγοράκης απέδειξε 100 φορές τι εστί πραγματικός μάγκας. Χωρίς εισαγωγικά.

Η στιγμή κατά την οποία ο Θοδωρής Ζαγοράκης υψώνει το Κύπελλο στον ουρανό της Λισσαβόνας μοιάζει πολύ με εκείνη του Παναγιώτη Γιαννάκη, ο οποίος έκανε το ίδιο δεκαεπτά χρόνια νωρίτερα. Οι ομοιότητες των δύο αρχηγών αποτυπώνονται εύγλωττα στο βλέμμα τους. Το απαράμιλλο πάθος, η αυταπάρνηση, η σκληρή δουλειά, η παράφορη αγάπη για το εθνόσημο, η ευτυχία της στιγμής που αποτελεί το επιστέγασμα της διάρκειας. Και οι δύο είναι ρέκορντμαν συμμετοχών για την Εθνική Ελλάδας. Και οι δυο θα εκφράζουν για πολλά πολλά χρόνια την αθλητική μαγκιά ενός ολόκληρου έθνους. Ο Θοδωρής Ζαγοράκης ξεπέρασε τους θρύλους για να αναρριχηθεί ο ίδιος στην κορυφή των θρύλων, ίσως χωρίς καν να το επιδιώκει.

Η αρχή: Γεννημένος στις 27 Οκτωβρίου (παραμονή της εθνικής εορτής) 1971 στην Καβάλα, κλώτσησε μπάλα για πρώτη φορά στη Δόξα Λυδίας για να μετακομίσει το 1988 στην Καβάλα, με την οποία αγωνίστηκε τέσσερις σεζόν στη Β’ και μία στη Γ’ Εθνική κατηγορία.

Η μεταγραφή: Στη μεταγραφική περίοδο του Δεκεμβρίου του 1992 το πρώτο όνειρο γίνεται πραγματικότητα για τον 21χρονο τότε μέσο: Η ένταξή του στον (Αγαπημένο του) ΠΑΟΚ σημαίνει την αρχή μιας λαμπρής καριέρας.

Το ντεμπούτο στην Α’ Εθνική: Προπαραμονή Χριστουγέννων του 1992, ο Ζαγοράκης σπάει το ρόδι της πρώτης κατηγορίας βιώνοντας το απόλυτο ντέρμπι της Θεσσαλονίκης: Άρης-ΠΑΟΚ στο «Χαριλάου» με τον πεισματάρη μέσο να φεύγει νικητής, 2-1. Με την «ασπρόμαυρη» φανέλα μέτρησε έξι χρόνια και 155 εμφανίσεις

Το εθνικό ντεμπούτο: Στις 7 του Σεπτέμβρη του 1994 στα Νησιά Φερόε, ο Θοδωρής φορά για επτά λεπτά για πρώτη φορά τη φανέλα της Εθνικής ομάδας των Ανδρών. Ο αγώνας διεξήχθη στο πλαίσιο των προκριματικών του EURO 1996, με την Ελλάδα να επικρατεί 5-1.

Το ταξίδι: Αυτό που πραγματοποίησε τον Δεκέμβριο του 1997 με προορισμό το βρετανικό Νησί. Ο «Τεό» αγωνίστηκε κοντά στα τρία χρόνια στην Πρέμιερ Λιγκ με τα χρώματα της Λέστερ (ντεμπούτο στη νίκη επί της Λιντς, 1-0) σκοράροντας μάλιστα ορισμένα καταπληκτικά τέρματα.

Η επιστροφή: Μετά από εκείνον του Βορρά, ο Ζαγοράκης υπογράφει συμβόλαιο με τον Δικέφαλο του Νότου, επιστρέφοντας το 2000 στην πατρίδα για λογαριασμό της ΑΕΚ, με την οποία αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια.

Το πρώτο «σεντόνι»: Στην Κύπρο λαμβάνει χώρα το ντεμπούτο του Θοδωρή στο Τσάμπιονς Λιγκ: ΑΠΟΕΛ-ΑΕΚ 2-3, επιβεβαιώνοντας την έως τότε παράδοση που τον θέλει να νικάει πάντοτε στο ντεμπούτο του, είτε σε ομάδες, είτε σε διοργανώσεις.

Senior Italiano: Στις 12 Σεπτεμβρίου του 2004 ντεμπουτάρει με τη φανέλα της Μπολόνια στο Καμπιονάτο, το πρωτάθλημα που ίσως ταιριάζει περισσότερο απ’ όλα στο αγωνιστικό στυλ του.

Η δήλωση: «Ο Ζαγοράκης είναι ο Ρομπέρτο Μπάτζο του Αιγαίου», Κάρλο Ματσόνε, προπονητής της Μπολόνια.

Με δικά του λόγια: «Άσε τους άλλους να μιλούν για σένα».

Η παρότρυνση: «Σήκωσέ το, το γ…ο, δεν μπορώ, δεν μπορώ να περιμένω». Μας άκουσε και το σήκωσε.

Η φάση: Μα ποιά άλλη, από εκείνη του προημιτελικού του EURO απέναντι στη Γαλλία. Από τα δεξιά και κοντά στη γραμμή του πλαγίου άουτ, περνά με λόμπα την μπάλα πάνω από το κεφάλι του Λιζαραζού, κοντρολάρει με εξαιρετικό ανάποδο φάλτσο τη στρογγυλή θεά, ώστε αυτή να στρωθεί με ιδανικό τρόπο στο δεξί του πόδι και με μία σέντρα διαβήτη να καταλήξει στο κεφάλι του Άγγελου Χαριστέα. Τη συνέχεια τη γνωρίζετε: 1-0 και… «σήκωσέ το»!

Η ήττα: Εκείνη από την Αλβανία για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002. «Δε θα την ξεχάσω ποτέ. Κυρίως δε θα ξεχάσω τα όσα ακολούθησαν, τη λάσπη που δεχθήκαμε εκείνον τον καιρό».

Η αδυναμία: Η καλή ζωή, η Πόρσε του και οι… γυναίκες. Ο Θοδωρής θέλει «το αυτοκίνητο γρήγορο, την μπύρα κρύα και τη γυναίκα θερμή».

Ο συνοδοιπόρος: Ο Γιώργος Γεωργιάδης (του Χαραλάμπους). Με τον Θοδωρή υπήρξαν συμμαθητές στη Λυδία και οι ποδοσφαιρικές πορείες των συμπαικτών στην Εθνική παρουσιάζουν ομοιότητες.

Ο συμπαίκτης-μέντορας: Αρχηγός της Εθνικής τότε, ο Στράτος Αποστολάκης πήρε υπό την προστασία του τον νεοσύλλεκτο το 1994 Θοδωράκο και του έδειξε να κατατόπια. Δέκα χρόνια αργότερα έμελλε το ρεκόρ διεθνών συμμετοχών του Στράτου να το σπάσει ο νέος αρχηγός, Θοδωρής.

Η σύμπτωση: Ο Ζαγοράκης γίνεται ο 100ος παίκτης στην ιστορία του ποδοσφαίρου που φτάνει τις εκατό διεθνείς συμμετοχές. Τις γιορτάζει, μάλιστα, ανήμερα της μεγάλης εθνικής ημέρας της 17ης Νοεμβρίου.

Η βράβευση: Μπορεί η ύψιστη ατομική διάκριση να μην έρθει ποτέ, αλλά ο Θοδωρής θα φλερτάρει έντονα, τόσο με το βραβείο του καλύτερου ποδοσφαιριστή της FIFA, όσο και για τη «Χρυσή Μπάλα» του 2004.

Η στιγμή: Το σφύριγμα της λήξης του τελικού του EURO, στις 4 Ιουλίου: Ελλάδα-Πορτογαλία 1-0. Impossible is nothing. Αυτό το γνωρίζουν καλά μόνο οι μάγκες και ο Θοδωρής είναι ο μεγαλύτερος απ’ όλους.

Πηγή : www.sportime.gr