Λένε πως αυτό που κάνει κάποιον μεγάλο στον αθλητισμό και όχι μόνο, είναι η διάρκεια. Πολλοί εμφανίστηκαν κατά καιρούς, έκαναν το μεγάλο μπαμ εν μια νυκτί, αλλά με τον ίδιο τρόπο εξαφανίστηκαν και πλέον δεν τους θυμάται κανείς. Στην κατηγορία αυτή είναι σίγουρο ότι δεν συγκαταλέγεται ο Θοδωρής Ζαγοράκης. Ο κάπτεν του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος που μας έκανε να δακρύσουμε από χαρά στο πρόσφατο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα είναι δεδομένο ότι θα μείνει στην ιστορία.

Και αν μέχρι πρότινος αυτό θα γινόταν για το πάθος του, για ότι αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίχτης της διοργάνωσης που αποτελεί την μεγαλύτερη ελληνική επιτυχία, από την Τετάρτη (17/10) θα υπάρχει και ακόμα ένας λόγος. Θα συμπληρώσει 100 συμμετοχές με το εθνόσημο στο στήθος και θα γίνει ο πρώτος Έλληνας που θα φτάσει αυτό το μυθικό νούμερο. Και έπεται και συνέχεια, γιατί εκεί που άλλοι σταματούν ο Ζαγοράκης συνεχίζει.

Το παλικάρι λοιπόν αυτό από την Καβάλα παραχώρησε συνέντευξη στο ΕΘΝΟΣΠΟΡ και μίλησε τόσο για την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και τις συγκινητικές στιγμές που έζησε, για τις 100 συμμετοχές που συμπληρώνει, αλλά και για τη ζωή του στην Ιταλία και την Μπολόνια. Παράλληλα, αποκάλυψε τα μελλοντικά του σχέδια, δεν έκρυψε το ότι είναι ΠΑΟΚτσής, αλλά κατέθεσε και την άποψή του για το περιβόητο πριμ της Εθνικής.
"Είναι τιμή για μένα οι 100 συμμετοχές με το εθνόσημο στο στήθος"

Αρχικά λοιπόν μίλησε για το ότι συμπληρώνει 100 συμμετοχές με την Εθνική και το κατά πόσο αυτό τον απασχολεί ή είναι αδιάφορο ύστερα από την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος: "Αδιάφορο δεν είναι. Το Eurο βέβαια ήταν η καλύτερη στιγμή για κάθε Έλληνα ποδοσφαιριστή, που βρέθηκε εκεί, η μεγαλύτερη στιγμή στην καριέρα μου και στην καριέρα, πιστεύω όλων των παιχτών. Ακόμα δεν έχουμε συνειδητοποιήσει πλήρως τι κάναμε... Αργότερα θα συνειδητοποιήσουμε πόσο υπερήφανους κάνουμε τους Έλληνες σε όλο τον πλανήτη. Από κει και πέρα το ποδόσφαιρο δεν σταματάει ποτέ. Ξεκινούν άλλες υποχρεώσεις. Και κάθε επιτυχία, κάθε τιμή είναι σπουδαία. Έτσι και για μένα αυτές οι 100 συμμετοχές με το εθνόσημο στο στήθος είναι τιμή". Για να συμπληρώσει: "Η πρώτη μου συμμετοχή ήταν με τις Νήσους Φερόες το 1994, όταν ήμουν 23 χρονών".

"Δεν μπορώ να προσδιορίσω πότε θα σταματήσω"

Ακολούθως, επεσήμανε ότι δεν ξέρει ακόμα πότε θα τερματίσει την καριέρα του: "Κοίτα, εξαρτάται από το πως θα είμαι. Πρώτα ο Θεός να είμαστε γεροί. Αν δω ότι δεν μπορώ, θα είναι φυσικό να σταματήσω. Δεν μπορώ να προσδιορίσω, τώρα πότε θα σταματήσω. Δεν έχω βάλει κάποιο όριο στο μυαλό μου. Πραγματικά θα ήθελα να παίξω στο Μουντιάλ, θα ήθελα πάνω απ’ όλα να βοηθήσω την ομάδα μας να φτάσει εκεί, να είμαι και εγώ καλά, να βλέπω ότι συνεχίζω να είμαι ακμαίος και να συνεχίσω. Αλλά μετά το Μουντιάλ δεν νομίζω. Πιστεύω ότι εκεί θα σταματήσω. Χωρίς βέβαια να είμαι απόλυτος για τίποτα".

"Μακάρι να προκριθούμε"

Αναφορικά με το αν θα καταφέρουμε να προκριθούμε στο Μουντιάλ ξεκαθάρισε: "Είναι πολύ δύσκολο. Το γνωρίζαμε εκ των προτέρων, όταν έγινε η κλήρωση. Να είμαστε ρεαλιστές. Κάποια πράγματα πρέπει να τα βλέπουμε όπως είναι. Ναι μεν η Ελλάδα είναι η πρωταθλήτρια Ευρώπης, έχει αποκτήσει πολλές εμπειρίες κι έχει δεθεί σαν οικογένεια, αλλά να μην ξεχνάμε ότι είναι δύσκολο να μπορείς σε κάθε διοργάνωση να φτάνεις στα όριά σου. Εμείς πρώτοι το θέλουμε, διότι εμείς είμαστε οι πρώτοι αποδέκτες όλης της χαράς και όλης της πίκρας, όλων των συναισθημάτων του ελληνικού λαού. Έχουμε περάσει πάρα πολλά με την Εθνική... Μακάρι να προκριθούμε. Εμείς γι’ αυτό πασχίζουμε. Αλλά είναι ακόμα νωρίς. Υπάρχουν μπροστά μας πολλά παιχνίδια".

"Κορυφαία φάση με το που σφύριξε ο διαιτητής του τελικού"

Από κει και πέρα αποκάλυψε την κορυφαία φάση της καριέρας του και μίλησε για το Euro 2004: "Κορυφαία φάση για εμένα είναι με το που σφύριξε τη λήξη του τελικού ο διαιτητής. Κι ας μην είναι ουσιαστική φάση. Με το άκουσμα της λήξης όλα τελείωσαν, όλα έσβησαν, όλα τα άλλα ήταν στο κενό. Παιχνίδι με το παιχνίδι προχωρούσαμε κοντά στο κύπελλο χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Δεν είχαμε το χρόνο ούτε την ηρεμία να σκεφτούμε πολλά. Τελείωνε το ένας ματς κι αμέσως ετοιμαζόμασταν για το άλλο, δίνοντάς τα όλα και όπου φθάσει. Αν θες και για λόγους προλήψεων δεν λέγαμε θα το πάρουμε, μπορούμε να το πάρουμε. Το αποφεύγαμε. Όταν φτάνεις βέβαια στον τελικό, εντάξει, δε γίνεται να μη σκεφτείς "μπορεί και να το πάρουμε".

Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στο περιβόητο πριμ του 1 εκ. ευρώ: "Δεν πιέσαμε και δεν απαιτήσαμε από κανέναν τίποτα. Και να σου πω και κάτι; Εμείς άμεση επικοινωνία είχαμε με την ΕΠΟ, με τον Γκαγκάτση. Με αυτούς τα πάμε μια χαρά, πάντα υπήρχε άψογη συνεργασία και συνεννόηση. Κάποιοι άλλοι ήρθαν και είπαν «ναι, Ο.Κ.» και μετά «όχι δεν γίνεται», αυτοί ήταν το θέμα. Με την ΕΠΟ δεν είχαμε κανένα πρόβλημα. Τα λόγια και οι υποσχέσεις από άλλους ήταν το θέμα".

Στη συνέχεια μίλησε για τη ζωή του, τους φίλους του στην Ιταλία: "Ερχόμενος στην Μπολόνια, χρειαζόμουν ένα διάστημα προσαρμογής. Για να καταλάβεις, πριν απο λίγες μέρες μπήκα σε σπίτι- μέχρι τώρα έμενα σε ξενοδοχείο. Ήθελα να συγκεντρωθώ σ’ αυτό το νέο ξεκίνημα. Κάνω παρέα με κάποιους Έλληνες, μαζευόμαστε σε σπίτια, βλέπουμε καμιά ταινία".

Για να καταλήξει με τη μεγάλη του αγάπη: "Είμαι ΠΑΟΚτσής και δεν το κρύβω".

Πηγή : ΕΘΝΟΣΠΟΡ 15/11/2004