Το φαινόμενο «Ζαγοράκης»

Ο Θοδωρής Ζαγοράκης είναι, σε παγκόσμια κλίμακα, μοναδικό φαινόμενο στο ποδόσφαιρο. Όχι γιατί την Τετάρτη στο ματς Ελλάδας-Καζακστάν στο Καραϊσκάκη (γίνεται ο πρώτος Έλληνας στην ιστορία, από τη δεκαετία του '20 ως και τις μέρες μας, που) φτάνει τα 100 παιχνίδια στο μεγάλο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα. Αυτό είναι το... λιγότερο. Τέτοιοι, παίχτες όχι πως υπάρχουν πολλοί, όμως βρίσκονται παντού. Ή σχεδόν...

**Ο αρχηγός της ελληνικής ομάδας είναι ο Ένας, διότι δεν υπάρχει στην υφήλιο άλλος (σε διαδρομή δέκα, και πλέον, χρόνων) να μην έχει χάσει ούτ' ένα επίσημο ματς της εθνικής της πατρίδας του. Ούτε ένα! Από τον Σεπτέμβριο του '94, όταν πρωτοεμφανίστηκε στα Νησιά Φερόε, η Ελλάδα έχει δώσει 53 αγώνες διοργανώσεων: έξι το καλοκαίρι στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, 28 σε (τρεις) προκριματικούς γύρους Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων, 19 σε (επίσης τρεις) προκριματικούς γύρους, του τρέχοντος συμπεριλαμβανομένου, Παγκόσμιων Κυπέλλων.

**Ο Ζαγοράκης, απ' αυτά τα (6+28+19) 53 ματς, έχει παίξει... και στα 53.

Δεν τραυματίστηκε ποτέ, δεν πήρε ποτέ δεύτερη (στο ίδιο τουρνουά) κίτρινη κάρτα ώστε να λείψει από το επόμενο παιγνίδι, δεν έχασε ποτέ την εμπιστοσύνη κανενός ομοσπονδιακού τεχνικού. Το πιο κοντά που έφτασε να κινδυνεύσει τούτο το σερί, το 53/53, ήταν πέρυσι στα δύο τελευταία παιγνίδια του ομίλου. Στο Ερεβάν, κατά της Αρμενίας, μπήκε αλλαγή στο 83'. Και στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας μετά, στη γιορτή της πρόκρισης στο EURO 2004 με αντίπαλους τους Βορειοϊρλανδούς, ο Ρεχάγκελ τον έβαλε στο 90'.

Σταθερότητα

Τα υπόλοιπα 46 παιγνίδια, που προστιθέμενα στα 53 επίσημα μας βγάζουν τα 99, είναι φιλικά. Το ποσοστό, εδώ, είναι 46/59. Σημαίνει ότι ο νυν αρχηγός-έμβλημα της πρωταθλήτριας Ευρώπης, σε 122 μήνες θητείας, έχει λείψει από μόλις 13 φιλικά. Σημαίνει, επίσης, ότι το αθροιστικό ποσοστό καριέρας του Ζαγοράκη στην Εθνική Ανδρών είναι, εντέλει, 99/112. Νούμερα ιλιγγιώδη για κάθε ποδοσφαιριστή. Αξεπέραστα, για την ακρίβεια απλησίαστα. Σταθερότητα, διάρκεια, εύλογη καταξίωση για το μεγάλο παίχτη.

**Με τον Πολυχρονίου, τέσσερις σεζόν, δεν απουσίασε ποτέ και πουθενά. Το πρώτο σερί έσπασε εν συνεχεία, Φεβρουάριο '99, επί Ιορντανέσκου. Όταν, ύστερα από 37 συνεχόμενα παιγνίδια, έλειψε σε δύο (τουρνουά στη Λάρνακα με Φιλανδία και Βέλγιο).

- Το μεγαλύτερο κενό υπήρξε αργότερα, Δεκέμβριο '99 με Ιούνιο 2000, επί Δανιήλ. Τότε έχασε επτά συνεχόμενα φιλικά. Ήταν ο καιρός που δεν αγωνιζόταν στη Λέστερ.

- Επί Ρεχάγκελ, ο Θοδωρής έχει λείψει μονάχα από ένα ματς, φιλικό με την Κύπρο στη Ρόδο, τέλη περιόδου.

**Δύο «καλά» ερωτήματα είναι πού θα σταματήσει και ποιος, στο μέλλον, υπάρχει περίπτωση να τον φτάσει.

Τις απαντήσεις τις έχει, φυσικά, μόνον ο χρόνος. Μετριοπαθείς υπολογισμοί, πάντως, δείχνουν ότι ανέτως μπορεί να φτάσει στα τουλάχιστον 120 παιχνίδια. Κι ο επόμενος Έλληνας που θα το καταφέρει ίσως και να μην έχει... γεννηθεί ακόμη!

**Ζητήσαμε από τέσσερις Έλληνες, που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο συνδέθηκαν ή εξακολουθούν να συνδέονται μαζί του, να του γράψουν κάτι.

«Άμα είναι για τον Θοδωρή», κι οι τέσσερις έσπευσαν και το 'καναν δίχως δεύτερη συζήτηση. Δίχως, επίσης, την παραμικρή καθυστέρηση στην παράδοση των χειρογράφων!

Τον ευχαριστούν έτσι, όπως όλοι μας άλλωστε, για τις αναμνήσεις. Αλλά και για όσα μένει, ακόμη, να δώσει.

ΣΤΡΑΤΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ

«Ηταν ο ιδανικός για να μου πάρει το ρεκόρ»

Ο Θόδωρος είναι στις συμπεριφορές του αρσενικός της παλαιάς καλής σχολής. Της φιλοσοφίας «ξέρω μπάλα», «είμαι δυνατός», «έχω μπέσα». Άντρας.

* Τον θυμάμαι στο ντεμπούτο του, στα Φερόε. Ερχόταν μαζί με ορισμένα άλλα παιδιά από τις Ελπίδες, εμείς οι παλαιότεροι αμέσως μετά το Μουντιάλ της Αμερικής είχαμε μείνει λίγοι, ο Πολυχρονίου μάς έβαλε στα δωμάτια έναν παλαιό, ένα νέο. Εγώ πήγα με τον Θόδωρο Ζαγοράκη.

* Είχε πάθος, προσαρμοστικότητα στη σχέση με τους παλαιότερους, γίναμε φίλοι. Μέναμε μαζί όλα τα χρόνια, είχαμε κοινούς γνωστούς από τη Θεσσαλονίκη, Τουρσουνίδη και σία, κρατήσαμε τη σχέση ακόμη κι όταν εγώ σταμάτησα από την Εθνική το '98, τη διατηρούμε ως και σήμερα. Η εξέλιξή του ήταν η αναμενόμενη. Τον έκαιγε από μικρό να μη χάνει ματς, ακόμη και φιλικό με την Κύπρο να ήταν.

* Δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση την Εθνική να τη βάλει κάτω από κάτι άλλο, ήταν πάντοτε το νούμερο ένα στις προτεραιότητές του, κι αυτή στο τέλος τον έφτιαξε.

* Ήταν ο ιδανικός για να μου σπάσει το ρεκόρ συμμετοχών, κι είναι ο ιδανικός για να σπάσει τώρα το φράγμα των εκατό αγώνων. Πάντοτε αποζητάει να μιλάμε, να 'χει τη γνώμη μου για τα συμβόλαιά του, τις μετεγγραφές του, τις σημαντικές αποφάσεις του.

* Σε δύο πράγματα, τόσα χρόνια, απέτυχα μαζί του: Ένα, να τον πείσω να βρει το καλό κορίτσι και να νοικοκυρευτεί επιτέλους. Και δεύτερο, όταν ήμουν τιμ-μάνατζερ, να τον πάρω στον Παναθηναϊκό. Μετά τη Λέστερ, και πριν από την ΑΕΚ. Προσπάθησα να τους πείσω, αλλά τότε τους επηρέαζε ότι ο Ζαγοράκης ήταν σε απραξία στη Λέστερ. Και φυσικά δεν είχε, ακόμη, τη σημερινή του αίγλη.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΚΑΓΚΑΤΣΗΣ

«Διαφωνούμε μόνο για τα πριμ»

Ο Θόδωρος, ο «Ζαγόρ» της εθνικής ομάδας, είναι για μένα «ο μικρότερος αδερφός μου». Ουσιαστικά τον ξέρω από τότε που ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην Καβάλα και στις μικρές εθνικές ομάδες.

Έζησα από κοντά την εξέλιξή του στην Καβάλα, τη μετακίνησή του στον ΠΑΟΚ, την καθιέρωσή του στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Είπα «ναι» όταν με ρώτησε αν πρέπει να ξενιτευτεί στην Αγγλία και το ξαναείπα όταν πήρε την απόφαση να γυρίσει στην Ελλάδα και στην ΑΕΚ.

* Με το Θόδωρο μιλάμε για όλα χωρίς ταμπού και διακρίσεις προέδρου ΕΠΟ και αρχηγού της εθνικής ομάδας.

Πρόκειται για μια φιλία που κρατάει πολλά χρόνια, είναι πάντα σταθερή και τίποτε δεν μπορεί να την αλλοιώσει.

* Το ερώτημα που «μας βασανίζει» αυτή την περίοδο είναι αν θα παντρευτεί και πότε. Δηλώνει έτοιμος να κάνει το μεγάλο βήμα, αλλά ξέρω πως ο Θόδωρος είναι «μοναχικός λύκος» και δύσκολα θα το αποφασίσει, τελικά, το «στεφάνι».

* Σαν ποδοσφαιριστής είναι η κλασική περίπτωση του ταλέντου που έγινε πρώτος στην πόλη γιατί δούλεψε σκληρά, χωρίς ίχνος βεντετισμού, χωρίς διαμαρτυρίες, χωρίς να πει ούτε μια φορά «αρχηγός είμαι, δεν γουστάρω να κάνω προπόνηση».

* Στάθηκε τυχερός στη ζωή του, αλλά δεν είναι ποτέ αγνώμων. Ξέρει πως όσα πήρε από το ποδόσφαιρο είναι ίσως περισσότερα από όσα «δικαιούνταν» και το παραδέχεται.

* Η δυσκολία που έχει να παραδεχτεί όσα του λέω είναι όταν μιλάμε για τα πριμ της εθνικής ομάδας. Κι εδώ που τα λέμε καλά κάνει, γιατί είναι αρχηγός. Με ρωτάνε πολλοί «δεν βαρέθηκες να τον βλέπεις στα γήπεδα;». Απαντάω πάντα «όχι» για έναν απλό λόγο. Γιατί είναι ο μοναδικός.

ΝΤΕΜΗΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ

«Είναι φύσει και θέσει αρχηγός»

Ξεχώριζα πάντα τον Θοδωρή, όχι μόνο για τις ικανότητες και το ταλέντο του στο ποδόσφαιρο αλλά και για την ιδιαίτερη προσωπικότητά του. Φύσει και θέσει αρχηγός, ξέρει πώς να επιβάλλει την παρουσία του και δικαιωματικά του έχει δοθεί το περιβραχιόνιο της εθνικής ομάδας.

* Η εμφάνισή του στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Πορτογαλίας τον Ιούνιο και η ανάδειξή του σε πολυτιμότερο παίκτη της διοργάνωσης (MVP) ήταν η μεγαλύτερη δικαίωση του Θοδωρή για τα χρόνια που έχει περάσει στα γήπεδα αλλά και για την αδιάκοπη προσπάθεια που κάνει ώστε να βρίσκεται πάντα στην κορυφή.

* Για εμάς, στην ΑΕΚ, η ικανοποίηση για αυτή τη διάκριση του Θοδωρή Ζαγοράκη είναι ακόμη μεγαλύτερη, καθώς ο αρχηγός μέχρι το καλοκαίρι αγωνιζόταν στην ομάδα μας. Τίμησε τη φανέλα της ΑΕΚ, όπως και κάθε ομάδας στην οποία αγωνίστηκε και θα το κάνει πάντα σε όποιο σύλλογο και εάν βρίσκεται.

* Οι 100 συμμετοχές που συμπληρώνει ο Θοδωρής είναι ένας μόνο σταθμός στην καριέρα του. Είμαι σίγουρος ότι θα υπάρξουν πολλά ακόμη σημεία αναφοράς για εκείνον και θα τα κατακτήσει με την αυθεντικότητα και τη γνησιότητα που τον διακρίνει.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΑΝΙΗΛ

«Η περηφάνια όλων των Ελλήνων»

Ο Θοδωρής είναι η περηφάνια όλων των Ελλήνων. Και για μας τους Καβαλιώτες υπάρχει αυτός ο παραπανίσιος λόγος, της καταγωγής, να είμαστε διπλά περήφανοι.

* Το ξεχωριστό προσόν του είναι η ψυχή. Δίνει τα πάντα, ό,τι έχει και δεν έχει, είναι ο πολύτιμος παίκτης για κάθε προπονητή. Τίποτα πιο φυσιολογικό, λοιπόν, απ' αυτή την πλούσια διαδρομή της καριέρας του.

* Όπου έπαιξε, τα λεφτά του τα 'βγαλε κι άφησε και κέρδος πίσω. Στην Εθνική, ο ρόλος του ήταν ανέκαθεν πρωταγωνιστικός. Κινητήριος μοχλός. Και τη δική μου εποχή, εποχή από πάσης πλευράς δύσκολη γι' αυτό που λέγεται Εθνική, το ίδιο. Στενοχωριόμουν όταν δεν έπαιζε στη Λέστερ, οπότε για λόγους αρχής δεν μπορούσα και να τον καλέσω στα φιλικά παιχνίδια που δίναμε.

* Τον καταξίωσε, στην κοινή συνείδηση, αυτό που καταξιώνει όσους το έχουν. Η διάρκεια. Τον βοήθησε η κατασκευή του, είναι γερός οργανισμός, μαχητής, σκληρός και δυνατός, που δεν τραυματίζεται ποτέ και φυσικά είναι πολύ έξυπνος μες στο παιχνίδι.

* Αλλιώς, δίχως αυτά, δεν φτάνεις 100 αγώνες. Και δεν τελειώνει, οπωσδήποτε, εδώ. Λένε πως με τα χρόνια οι δυνάμεις φθίνουν σιγά σιγά, αλλά τούτος δω παραμένει έφηβος.

Πηγή: ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΕΡΟΤΥΠΙΑ 14/11/2004